Inleiding tot mijn levenspad
Mijn leven gaat gelukkig niet over rozen alleen. Dat zou mij vervelen en daar ben ik tot op heden ook als de dood voor geweest. Het is mij in alle toonaarden aangeboden. Ik had een levenspartner die zich tot in het diepste stof en met inzet van alles BEHALVE ZIJN HART gewerkt.
Alles wilde hij mij geven en hij zou de hele wereld rond zijn gegaan als ik zou willen op zoek naar iets wat mij zou bezig houden terwijl hij DE HARTEN VAN ALLE MENSEN aan het veroveren was.
We zijn totaal uit elkaar gegroeid terwijl we dichter bij elkaar leefden dan wie ook. We hadden het volle besef van elkaars wensen maar we geloofden elkaar op den duur niet meer op de inhoud en we hoopten op een dag niet langer meer op elkaar omdat ik mijn hart bewust weggaf aan de eerste de BESTE die er om vroeg.
Toen begon alles van voor af aan maar in een zeer rap tempo. Ik deed met mijn goddelijk geliefde alles over. Onze liefde werd compleet. Het werd ondragelijk groot. Ondragelijk omdat het alles verdrong. We verloren ons verstand, ons geloof, onze hoop op wat ook en onze gezondheid. Het moest anders. Maar hoe????
Het werd een groot afzien. Na een weekend tussen de goden en in de zevende hemel afscheid kwamen we weer onmenselijk hard op aarde terecht. Onbegrijpelijk voor ons beiden en een en al tekort aan woorden om te plaatsen dat het zowel de hemel als de hel was/werd. Hemel en hel wisselden elkaar af en hij en ik op een afzonderlijk en eigen manier. Hij door de kop in het zand te steken en de tijd de wonden laten helen en ik door het anderen voor te leggen. Die wisten ook geen raad en vonden het idee te gek voor woorden.
Nadat ik al snel in de gaten had dat ik de enige was die raad zou weten te vinden omdat ik alle processen in het leven EENVOUDIG doorga ging aan de slag. Niet op persoonlijk gebied want daar zou ik nooit uitkomen. Nee, de hele boel werd overgeheveld naar werk. Dat slagveld was werkbaar en veilig. Daar kon ik uitrazen en naderhand gewoon een ongelooflijke hoeveelheid onvoorstelbaar mooi werk door terugvinden. Niet weten hoe en wie dat gemaakt heeft.
Doordat ik alles in mijn werk kwijt kon kwam ik iedere keer weer tot mijn positieven en dan meestal na zon 3 maanden belde ik mijn innig geliefde weer op voor een afspraak en het hele circus herhaalde zich totdat we hopeloos weer ons eigen heil opzochten.
Hij wachtte in spanning en als je het goed bekijkt in hoop af. Met inmiddels ONVERBIDDELIJKE grenzen die hij als geen ander door het hele geval heeft leren kennen.
Ik in alle redelijkheid op een datingsite omdat frustraties in het vooruitzicht konden komen en ik ze verre voor mij wilden houden.
mijn verhaal hierover heb ik weggehaald omdat ik een jaar dacht te doen over mijn keuze. Zo kiezen zou goeddoordacht zijn dacht ik. Het gaat daar allemaal te snel en te gewild naar mijn idee. En ik ben te druk en moet beter weten wat ik wil. |