contemporary visual artist and writer: Trudy Duits
  

Men mag het onderstaande citeren volgens algemeen heersende spelregels. Voor zakelijke en of wetenschappelijke doeleinden is voor gebruik en of vermenigvuldiging toestemming nodig. 

 

 

Kom toch...

 

          voor Sjakkie, als je wilt..

 

Jij bent altijd zo snel

verdwenen met al jouw

wilde verlangens; omdat

je toch moet gaan…

 

Maar ik wil jou best nu en

dan binnennodigen met al

jouw ongekende verlangens

zodat je daarvan kunt bestaan.

 

Ook wil ik mij dan van

de betekenis van jouw

gevoel laten doordringen,

zodat jij beter leren kunt

 

betekenis te geven aan

jouw zo vaak onvervulde

verlangens opdat je weet

waarhéén ze gaan…

 

trudy

 

 

 

Kom toch...

 

          voor Sjakkie, als je wilt..

 

Jij bent altijd zo snel

verdwenen met al jouw

wilde verlangens; omdat

je toch moet gaan…

 

Maar ik wil jou best nu en

dan binnennodigen met al

jouw ongekende verlangens

zodat je daarvan kunt bestaan.

 

Ook wil ik mij dan van

de betekenis van jouw

gevoel laten doordringen,

zodat jij beter leren kunt

 

betekenis te geven aan

jouw zo vaak onvervulde

verlangens opdat je weet

waarhéén ze gaan…

 

trudy

 

  

 

kringloop..

 

wij mensen zijn daarvan

met onszelf een onderdeel,

wat we voortbrengen is

een schakeltje

die de cirkel weer rond en

voedend voor een ieder maakt

 

met als kroon een bloei 

net zoals bij een geliefde plant

die je na de bloei

een verdiende rustplaats geeft,

op tijd de nodige aandacht,

voor een zekere hoop..

 

trudy

 

 

 

lang niet gek..

 

honderd stappen vooruit

en negenennegentig achteruit..

zo blijft er dat toch maar iedere

keer die ene weer, als troost..

 

en er zijn genoeg dagen

dat je ineens stomverbaasd

om jezelf heen gaat zitten kijken

waar jij toch maar mooi weer bent..

 

natuurlijk moet je ook iedere

keer weer helemaal terug op

al jouw met bloed zweet en tranen

gezette schreden, maar in je hoofd

 

begint toch enig  besef te groeien:

ik heb in elk geval mijn leven gebruikt

waar ik het voor kreeg terwijl

geen mens dat voor mogelijk hield..

 

trudy

 

 

 

Lekker lui varken..

 

Als ik de verkiezingen van schoonheidskoningen zie

En denk aan alles wat mensen daarvoor moeten doen

Dan snap ik ons mensen niet om met zijn allen zoveel m0oeite te geven om van een blik te kunnen genieten..

 

Want mensen willen vaak toch het liefst net als

Dat de varkens lekker lui genietend in modder doen

Maar dan op overvolle terrasjes en lekkers in overvloed

Knorrend van de zon en zowat schurkend tegen elkaar..

 

Is het dat we het onbeschaamde van zo’n genoeglijk dier

Gewoonweg niet durven omdat we als mens denken

Op hoger stand te moeten leven? En kiezen we dan maar

Voor het schone strandzand wat, jammer minder streelt?

 

trudy

 

 

 

liefdesverdriet..

 

is die grote heftige emotie die

je voelt nu liefde of verdriet..

liefde die je niet geven kunt

aan wie of wat de oorzaak van

je hartstocht is, zal kunnen

gaan knellen en pijnlijk zijn..

 

geef het dan maar voor een

beter doel dan zal het ook wel

liefde blijven en soms is

de weg voor jouw vurigste

hartenwens ineens om niet

opengezet en kun je elkaar

daar heerlijk door vinden..

 

trudy

 

 

 

Liefste mijn liefste

 

Kom over mij

met heel jouw wezen

en laat een spoor

van leven achter.

 

Leven dat mij leidt

door de momenten

dat jij er voor mij

niet bent met je zijn.

 

Wezen dat ik wil

blijven kennen

in al zijn bestaan

zonder dat glans vergaat.

 

Glans voor mij

in je ogen;

stralen die mij

doen omvatten.

 

Omgeven en verwarmen,

heel mijn leven

zin blijft geven en ik

mijzelf in durf verliezen.

 

trudy

 

 

 

 

loopgravenoorlog..

 

als mensen zich moeten gaan

verschansen in hun eigen te kiezen

stellingen omdat alle moderne

communicatiemiddelen vernietigd zijn..

 

moeten zij ieder denkbare stap bevechten

en zullen ieder moment zowel

overwinnaar als overwonnene kunnen zijn

in een oorlog die iedereen uiteindelijk

 

alleen maar in een totale uitputting

op zal moeten geven

en waarin ook niemand écht

overwinnaar kán zijn..

 

trudy

 

 

 

lusteloos liefdesleven

 

als jij niet partner wezen wil

en ik dus niet omwonden

door lieve dierbaarheden

met jou leven kan,

 

dan plagen weer die

oude beelden vol van pijn

die met oppervlakkigheden

niet goed te dragen zijn.

 

trudy

 

 

maatschap..

 

stelsels of organisaties

zijn bedoeld of

moeten worden gemaakt

om de mens in wat

voor een verband ook,

te ondersteunen en

niet om mensen onder

de duim te houden..

 

dat dient dan alleen

een enkel hiërarchisch

ingesteld bestuur vaster

in het door hen

daartoe ingestelde

stelsel te bedden..

 

trudy

 

 

mijn liefste..

 

kom toch dichterbij

en blijf toch daar

op de afstand waar jij

nog weet

dat jij

mij hebben wilt..

 

kom toch dichtbij

en voel mij maar en

weet dan steeds

dat jij je

mij herinnert

terwijl je me hebt..

 

dan blijf ik dichtbij

en houd je soms

op afstand;

maar dan

om te bekijken waar

ik echt nooit zonder kan..

 

trudy

 

 

‘Mijn pallet is mijn muziek’,

    Charles Camoin 1879-1965

 

 

 

 

 

Mijn pallet is mijn muziek..

 

In de dageraad als de tonen

Vol verlangen hun weg zoeken;

Aan de koffie genietend

van de tekst en melodie..

 

Op het hoogste punt van de dag

Wanneer de stralende zon

Een vrolijk toontje meespeelt

in het dagelijks orkest..

 

Tijdens de middag wanneer

Tonen de zang hun kleur

Gaan geven; het lied zijn

Gevoelige klanken krijgt..

 

In de avond als de muziek

Overal in doorklinkt

En het lied pas stopt als

Het mij in slaap heeft gesust..

 

 

Trudy

 

 

mijn reis zal nooit een einde nemen..

 

als ik zo over de dijk rijd

met de gloed van

de rode ondergaande zon en

 

donkere wolken

zich hoog opgestapeld hebben

dan kan ik me zo heerlijk

 

wanen in een ander,

een bergenland en

mijn reis zal nooit ten einde zijn..

 

trudy

 

 

 

Monsterlijke omstandigheden..

 

Veel mensen doen alsof ik een monster ben

Maar ik ben geen monster

Dat zijn mijn omstandigheden

Die vanuit mijn vroegste jeugd

Door mijn ouders voor mij zijn gekozen

Toen ik geen middelen had daartegen te protesteren

 

Zo bleven mensen dus verblind

Door mijn pijn en verdriet van niet te dragen onmacht

Om met dit onrecht te leven zonder uitleg daarvoor

En zonder dat ik mag vragen waarom

Mij ook met de schuld ervan op te zadelen

En ook wat ze verder nergens kwijt konden

Omdat ik nooit aan een goed verweer had kunnen komen

 

Ik moet geduldig wachten en hopen dat ik

In al mijn onmogelijkheden niet al te veel extra schade aanricht waardoor mensen het geheel

Voorgoed als onvergeeflijk af zullen doen

Zonder ooit op het idee te komen

Dat hier mogelijk met simpel een echt nieuw begin

Grote resultaten is te krijgen

Omdat ik er in werkelijkheid en passant engelengeduld bij kreeg maar wat echt niet de gigantische levensliefdeloosheid vergoeden kan

Omdat het simpel iets is wat je alleen krίjgen kunt.

 

trudy

 

 

 

nee!

 

mijn nee is

echt een nee!

ik zet een punt

achter een zijn

waarin ik

niet mee kan gaan

omdat jij

mij niet toelaat

tot de rede.

 

ik betaal die prijs

die het kosten moet

en geef terug wat ik

niet langer genieten zal

met de wetenschap:

er komt weer

een nieuwe kans

die ik proberen wil

voor de vrede.

 

trudy

 

 

Nu en dan een vlakje vrede..

 

                                              voor Riet

 

De ruwe bolster die scherpende aandacht wil vragen

Zodat steeds meer stralen hun wens uit gaan delen

Zonder dat een disonant het geheel ontsiert

En alle pracht zijn oorspronkelijk concept ontneemt,

 

Zal tijd van leven willen krijgen voordat het

Baanbrekende gereedschap slijpend vlakken mag.

Zo ingaand op een uitnodiging van de steen die Lijkt

Te vragen om haar schitterend uit te vergroten,

 

Maar al zo lang moeten wachten en weten dat

Antwoorden stralen ooit hun banen zullen geven

Voor een meer uitbundige zetel in je zetting

Vanwaar je wilt intereseren met al wat jij hoopt,

 

Is soms ondenkbaar om als geluk te onderhouden,

Omdat er altijd zorg nodig blijft; waar je dierbaren

gaarne voor ontmoet om elkaar te vol maken,

Waarvoor je nu en dan een vlakje vrede krijgt..

 

trudy

 

 

 

 

O, lieve bomen in de nacht

 

Zo tevreden in je schone winterslaap

Waarbij ik als deelgenoot mag kennen

De getekende levensgeschiedenis

In jullie voor de rust ontklede lijf

 

Na Pasen worden jullie weer gestoken

In het liefste teergroene lentekleed,

Op het hoofd een stralende zomerkroon

En veelkleurige warme herfstmantel

 

Maar onder die wonderschone pracht

Weet ik toch van jullie ongebroken wil

Onderhandelend met wat eenmaal ís

In innige verstrengeling met elkaar

 

trudy

 

 

Onbevangenheid..

 

                    aan onze Gert

 

Een kind zal in de tijd

aan onbevangenheid

verliezen voor vragen

die het moet leren stellen..

 

Een volwassen zal in de tijd

antwoorden leren vinden

voor vragen en

onbevangenheid gaan missen..

 

Een wijze zal aan

onbevangenheid hervinden

door het afleren van

vooropgezette vragen..

  

trudy

 

 

 

ondoorgrondelijk natuurschoon

 

oneindige liefde, gegroeid tussen

lievelingen die nog moeten dolen;

met mysterie omgeven en prooi

voor wie hier het kostbare in ziet.

 

een band als een wilde rivier

vaak onzichtbaar maar altijd sterk;

stromend door ijskoude woeste

gebieden, een lust voor het oog.

 

goud aan oevers gevonden en een

natuurschoon gebied voor mensen

die met hun wensen geluk weten

te halen uit dit prachtige gebied.

 

totdat er schade is aangericht

en mensen weer verder trekken,

niet wetend van hoe men het er

ontdaan heeft achtergelaten.

 

dan zal er weer ander leven zijn,

nieuwe bezieling zal er komen

want rivieren gaan hun wegen

desnoods slijpend door rotsen.

 

Trudy

 

 

 

Ongelooflijk…

 

Een zeilboot die

meer lijkt te vliegen

dan te zeilen.

 

Ik kijk en ik kijk en

dan kijk ik weer en

ik kijk nog eens en lang…

 

Ineens rijdt daar een

auto over de dijk en

staat de zeilboot bijna stil.

 

Nù, lijkt hij weer te vliegen

en houdt nog even vol

totdat auto’s in een rij… 

 

trudy

 

  

 

Ongeschreven regel..

 

wie bestaan wil vinden met een

alsmaar wisselende orde, bang

het lot onnodig te tarten en zo

onderin de pikorde te belanden,

 

moet om elkaar heen blijven

draaien en geen plek zullen

hebben voor wie er onbekend is

maar samen scharrelen wil,

 

dat zal mogelijk worden zodra

goede orde noodzaak wordt en

er in het kippenhok rust komt

met wel een plek voor iedereen..

 

trudy

 

 

 

Ongevraagd advies..

 

                             voor Ton

 

Zal je in dank worden afgenomen

Of het kan je beurt zijn

Om schaakmat gezet te worden..

 

Voor wie van het verrukkelijk

Schaakspel houdt, wat het leven is

Zal dit ten alle tijden ultiem blijven..

 

Toch maar weer een zet wagen om zo

Met elkaar dichter bij het vuur te komen

Van al wat ons warmen wil..

 

En dan uiteindelijk ten volle te bevatten

Wat wij hier op aarde zijn komen doen:

Elkaar een allerbeste zin te geven..

 

trudy

 

 

Onvervulde levensvragen

 

Dichten van datgene je nog

niet los kunt laten omdat niet

geheel duidelijk is wat je

er nu werkelijk voor voelt.

 

Al zoekend neem je bij

gebrek aan deelgenoten of

lef ze te vragen jezelf

mee op ontdekkingstocht.

 

En terwijl mijn gevoel mijzelf

soms naar gebieden voert waar

niemand nog een kijk op kreeg

vertrouw ik het toe aan papier.

 

Voer voor een dichter:

antwoorden die ik zo krijg rijgen

zich aaneen totdat ik mijn vraag

volledig beantwoord vind.

 

trudy

 

 

Op de schouders..

 

De gevierde personen die door de

mensen bejubeld zullen worden;

die moeten voldoen aan de voor

hen gestelde eisen en daarom nooit

helemaal volprezen kunnen worden.

 

Zij worden aanbeden en terwijl zij

daar ver boven in de wolken leven

verdelen de mensen al wat er aan

vruchten naar beneden valt en waar

zij hun triomfator voor dragen.

 

Natuurlijk doen ze wat hoort bij

dergelijke bacchanalen; de ogen en

oren stijf dicht op de momenten dat

de sukkelaars langskomen bijtend

op de hen overgebleven stokjes.

 

Ook zijn er de luizen in de pels die

zich ongekend tegoed doen wachtend

op het moment van eigen almacht maar

onbewust van een macht zo opgeblazen

dat die ooit in een klap is doorgeprikt.

 

trudy

 

 

Op een eiland..

 

                      Voor wie leven zoekt..

 

Als overlevende van een schipbreuk

een leven vol nuttigheid opbouwen

en dromend hoe dit al ooit te delen

denk je na over kansen..

 

Gered en terug in de bewoonde wereld

wil je al die kansen graag een doel geven

maar zo krijgt de lucht weer donkere wolken

die je zo hebt leren aan zien komen..

 

Kansen zijn niet datgene wat zal voldoen

maar ze zullen je altijd blijven voeren

naar waar jij condities te over hebt om

sprongen te maken die je met elkaar wilt..

 

Deze wel allergrootste rijkdom die je alleen

in genoodzaakte eenzaamheid kunt leren

is dan wel het uiteindelijk ware overleven

wat ons mensen van onze eilanden redt..

 

trudy

 

 

 

op rechte eer behalen kost tijd en recht vaardigheid..

 

in een wereld van roem zonder meer voorstelling

van levensgeluk kun je moeilijk met liefde aankomen

want dat is heden ten dagen een verloren zaak..

 

eer hoog houden voor dat ultieme levensdoel is

wat klip en klaar alle tijd en moeite kost en

liefde is nog altijd een zaak van zeer lange adem..

 

soms is de aanwijsbare opbrengst pas dan te zien

als een generatie na jou er op zijn eigen tijd

een zin voor heeft weten te onder vinden..

 

Inzetten met jezelf voor een op recht bedoelen

en de tijd een kans geven voor een eigenlijke zaak

die zeker tot zijn vervulling komt is stedelijk min..

 

welke het boerendenken zal blijven heten voor hen

die heel duidelijk met een voor ogen gehouden maar

niet na te volgen lot hun leven inhoud willen geven..

 

trudy

 

 

ópdringende gedachten..

 

en waarheen ze mij willen meenemen.

soms ben ik er niet tegen beschermd

dan voel ik alarmbellen rinkelen.

alhoewel ze me kunnen overweldigen

blijf ik ze als indringers beschouwen..

 

ik moet wel eens met de witte vlag

mijn nederlaag bekennen, maar altijd

weer zal ik mijn troepen versterken

en een verweer zoeken tegen de sleur

waarin ik dan dreig te verdwijnen,

 

omdat ik alle weerstand heb opgegeven

na een overmacht te groot en veel

van die geboren gevoelens die door massa

mensen omarmt zijn als ‘t hoogste goed

omdat wat men wil, er instánt moet zijn.. 

 

maar ik wil als een ervaren regisseur mijn

opdringerige wensen een kans geven

in mijn levensspel waarin ik ze met hun

eigenzinnigheid kan laten figureren, opdat

zij zich beter in hun lot schikken willen..

 

trudy

 

 

 

open

       aan anneke

 

voor wat een ander

wensen wil om

over te praten

of te doen.

 

zelf zul je zeker

meedoen tot het

mogelijk moment

waarop we

 

eerst maar eens

weer even overdenken

voor alweer

een nieuwe weg.

 

trudy

 

 

Overspannen..

 

Al wie een ter echte levensloop wil,

Kan opgezadeld worden met een lot

Wat niemand hem na wil dragen

Omdat het hem voor goed moet zijn

 

Al wie zijn plek in het zadel heeft

Met de teugels strak ter hand

Zal niet snel deze plaats, soms met hulp

Van die de beurt nog ten deel komt

 

Afstaan aan wie heeft gekozen voor

Vertrouwen waarvoor hij nu álles doet

Zonder hoop dat een medemens je

Met terechte inspanning af zal lossen

 

Het lot zal vanaf nu recht beschikken:

Al wat niet te dragen is zal opgezadeld

Worden op wie met dat goede geloven

Als gek: de zondebok te vinden bleek

 

trudy

 

 

Overwegingen maken..

 

Je hebt niet zozeer echt domme mensen,

maar wel mensen die zich onwetend of

dom willen gedragen omdat ze denken dat

ze met een minimum aan inspanning een

maximum aan opbrengst kunnen verkrijgen..

 

Je kunt natuurlijk een lot uit de loterij

winnen of een gat in de markt vinden maar

als dat niet gebeurt kun je achteraf moeten

tobben als hetgeen je beoogde te veel waard

bleek om te verliezen of met vreselijk

veel inspanning goed gemaakt moet worden..

 

Zo heb je ook niet echt lelijke mensen.

Wel mensen die te lui zijn om iets van zich

zelf te maken of mogelijk prioriteiten

elders hebben liggen en zo vrij willen zijn..

 

trudy

 

 

Paasbloemen..

 

Gekregen als belofte voor

Hetgeen nog zeker komen zal..

Goudsbloemen in zonnepracht,

Roosjes bij trosjes, schattig klein,

Een nestje paaseieren als begin,

Veertjes geel hoe kan dat nu?

Bloemen en takjes maken zo

Volledig als geluk wel wil zijn,

In de hoop dat ook ik

Eens het fijne weet..

 

trudy

 

 

 

 

 

Saamhorigheid..

 

Geduld oefenen in

Aandacht hebben voor

Ondanks wat ook

 

Geeft een goede bedding

Om gekregen aandacht

Hoe die ook is,

 

In goede orde te genieten.

Er is dan warmteontwikkeling

En eindeloze vrede

 

Temidden van

En mét

Een onvolmaakte wereld...

 

trudy

 

 

Samen uit en thuis

 

Laten we maar van wal gaan

Naar onbekende oorden waarheen

De wind of onze verlangens die

Werkelijkheid worden ons brengen.

 

Samen in een scheepje en zien waar

Het schip strand. Dan kan ons een

Mooie toekomst ten deel vallen of een

bestemming waar je niet veel meer dan

 

Noten vindt, die je dan wel moet kraken

Maar waar je ook je verhalen bij krijgt.

Zo leer je het lot eens uit te dagen

Als je ontevreden dreigt te worden

 

Waardoor je een vrolijker bestemming

Kunt vinden dan waarin je met elkaar

Je zou moeten gaan schikken terwijl

Dat nergens een noodzaak in heeft.

 

trudy

 

 

Schot in eigen doel..

 

In de haast om goed te maken

Wat alleen de tijd voor ons kan doen

En wij, wij zijn enkel de spelers

In dat machtig grote spel..

 

Makkers die dat geweldig spel

Een hartstocht geven; die scoren zal

In vurigheid die hen volvoert en

waarin ze elkaar op schouders tillen..

 

Maar de pas op de plaats komt

Vroeg of laat als we een run nemen

Waarvan we soms het resultaat

Al aan voelen komen, maar vol vuur

 

De volle  uitwerking nog niet weten.

Wie hoog spel speelt kan eens ook

Een verliespunt maken maar toch

winnen in het moedig incasseren..

 

trudy

 

 

Snelweg of liefelijke laantje?

 

Je kunt pas goed en wel ophouden

om ergens over na te denken

als je de macht hebt anderen

ermee bezig te laten zijn.

 

Als je jezelf erover heen werkt

verwerf je gezag, maar het

is je wel weer te ontnemen

door mensen met macht.

 

Maar enkel voortrazend op de

gebaande wegen voor alles en

nog wat maakt niet uit hoe en

nauwelijks nog te verantwoorden

 

zal je kunnen veranderen

in een kip zonder kop

die niet meer ziet wat die

aanricht of nog voor leeft.

 

Als je dan nog tijd van leven

overblijft kun je dat stuur

omgooien en ’t liefelijke laantje

nemen voor al wat leeft.

 

trudy

 

 

soms ben ik zo moe..

 

omdat ik soms dagenlang bezig ben om

uit mijn diepe put; vol van angst, naar

boven te klauteren en iedere keer weer

naar beneden donder; net als ik denk

dat ik er nu toch zeker wel bijna ben..

 

maar als ik mij dan uiteindelijk toch

over de rand heb weten te werken en

even lekker in het zonnetje tot mijzelf

begin te komen zie ik het leven

natuurlijk best wel weer zonnig in..

 

trudy

 

 

Meeleven..

 

Voor Meeuwis, Tjits,

Marcel en Marjan

 

Sterven wil niemand

Gelukkig sterven wil iedereen

Dus daarom is het goed

Om wat een mens aan leven heeft

Te gebruiken om

En op die manier

In je afscheid een begin te krijgen

Van met elkaar verblijden

Om elkaar toch altijd te vinden

In trouw

Als troost

En voor eeuwig..

 

2 december 2004

Trudy

 

 

 

Stil om geluk niet te storen..

 

Geluk wat schijnt door wolken heen

Zittend in de sprankjes van warmte

En turend naar de oneindige lucht

Waar wolken uit weg gaan drijven..

 

Wolken die altijd zullen komen en

Nodig zijn om ons te laten groeien

Tot een weten waar geluk vaste grond

Zal vinden, waar het kan bloeien..

 

Wat is het toch verwonderlijk wat daar

In die lucht moet huizen om ons steeds

Te geven wat wij zo nodig hebben

En dan wel zó, dat het ook geluk is..

 

trudy

 

 

Stof te denken..

 

Op mensen laten neerdwarelen

Moet wel af te nemen blijven

Want anders zal het dagelijks leven

Zijn gewone glans verliezen..

 

Mensen gaan anders ramen en

Deuren voor de overlast sluiten

En wat nog aandacht kan vragen

Voor de lievelijke zorg zal als

 

Tegen een berg aankijken worden

Waar je niet overheen kan komen

En die ook niet zal wijken voor

Welke buldozers ook.

 

Stof te denken moeten dus die

Deeltjes blijven die een schoonheid

Krijgen van hangen in de zon

Waarover je nog kunt verbazen..

 

trudy

 

 

 

Straks bij mij thuis

 

Als ik een eigen huis heb

komt daar een ergenskamer…

 

Waar zijn mijn sleutels??

Ze zijn ergens hoor…!

Ik weet het zeker!!

Ik heb ze éééécht goed opgeruimd!

Waarom gooit iedereen toch

zijn rotzooi op mijn kamer?

Ik heb veel te veel troep!!!

 

Raam open…

Weg met die zooi..!

En dit ook!

En dit…

 

BramJan moet dit soms

ook naar buiten?

En dit?

En dit ook??!

 

Ja buurman, BramJan heeft wat

veel rotzooi en dat moet hij kwijt.

Logisch, he? Punt

 

Ohh!!, gelukkiggg…

Daar zijn de sleutels!

Fijn he? BramJan?

 

trudy

 

 

 

Subliem!

 

Witgoud de ochtend aan licht.

In de namiddag het geelgoud.

Koper als de dag zich lengt.

Robijn als hij ten onder spoedt.

 

Met regen kleuren in een boog.

In zijn opkomst altijd een

belofte: welwetend, ultiem of

subliem, de onmetelijke zon!

 

trudy