Toekomstmuziek

                             voor Tinie

die je nu echt mag gaan spelen.

In jouw droom krijgt je

nu eindelijk een echte rol.

Om die reden krijgt

het hoofdstuk waarin wij

meefigureren nu een einde.

Toch zul je misschien, hopen

wij van harte er nog eens even

in opduiken en wensen je dat

je daar in dat Polderkorps

met tantes en omes agent een

leuk partijtje mee mag spelen.

trudy

Tot aan het plafond werken

om je partner in zijn leefwereld

op te zoeken totdat het bezwijkt

onder aanhoudende druk.

Dan klauter je nieuwsgierig

naar boven. Ruimte zat!

Maar voor je het weet zit je

weer tegen het volgende plafond

en ga je er stormenderhand

met veel kabaal doorheen.

He, he, effe ruimte…

Dat dacht je. En je weet nu:

het komt sneller in zicht

als ik wel eens dacht maar

nu ben ik wat meer op de

hoogte van waar ik dan zit.

Je gaat inmiddels meer gewend

aan de wel creatieve manier

van genoeg ruimte maken en zo

ontwerp je het lumineuze plan:

zal ik er trappen voor maken

om wanneer we maar wensen er

weer eens langs te gaan naar

waar het allemaal begon.

Zwerven door die verdiepingen

die er nog steeds toe doen.

trudy

van binnen

is nu alles bewoond

want alle pracht

om mij heen is

veel te veel

om op te kunnen

en dus voldoende

om mij tot de nok

te vullen

en het gevoel te geven

van een bestaan..

bestaan waar verder

niets meer nodig is

en met kennis

van dit zijn vast

te willen houden

voor de momenten dat

het even weggeslagen,

ontmoedigd door wat,

terug te halen is

voor een voortbestaan..

trudy

Van deze tijd

Mijn gedichten zijn vragen uit

mijn leven met in de oorsprong

het zaad voor een antwoord.

Soms is het mijn vreugde

die er zijn weg in vind.

Maar verder komen er ook

alle denkbare gevoelens aan

een onafwendbare beurt.

Overlatend aan papier en wat

lichter verder op mijn pad.

De weg die mijn gedichten gaan

is die als van bovengenoemde orde.

Als warme broodjes gaan de

luchtige en die van vreugde,

wat schuchter die met een angel.

Dan in de tijd waarin de wonden

helen en puzzelstukjes op de

daarvoor bestemde plekken vallen

kunnen de bozen en bitteren weer

eens onder vernieuwde aandacht.

Met een blik van deze tijd ga ik met

verkregen oplossingen voor raadsels

van ongeluk en misdoen met denkbaar

te weten door mensen mij aangedaan

van de angel ontdoen en vrijgeven.

Zo wil ik mensen verblijden, troosten

aanmoedigen om vol te houden met

geluiden van deze tijd bezwangerd van

momenten van onbevangen geluk en

over pijn heen getilde gewetensnood.

trudy

Vastzitten in een denkbeeld..

Is onoverkomenlijk totdat

Iemand in jouw film stapt

En meespeelt

Totdat je zelf de situatie

Weer overziet en weet

Wat jij daarin wenst

En hoe jij inter esses leert

Die je zeker samen kunt

Zodat bestaan waar te maken is..

trudy

Verbeelding..

Wat ons tot houvast kan zijn

maar wie kan tot een juiste komen.

Voorstelling van zaken kan ons beroeren

en staat ons vaak in het geheugen gegrift.

Ze bepalen ons tot keuzes en

wij zien soms hele films langskomen

of flarden ervan en

willen er opgewonden van vertellen,

ze vasthouden maar weten niet hoe.

We willen het samenballen om het

echt over te laten komen bij een ander:

Dit is wat ik bedoel, zoals ik ben en

hier wil ik heen of voor gaan maar

waarom blíjven beelden opdringen?

Is het niet enkel ons beleven..

trudy

Verhoudingen zoek..

In vriendschap waar het om elkaar geven werd vervangen door verdiensten waar je als eerste

de beste mee moet in de run van niet eenzaam zijn..

In liefdesrelaties waar veiligheid

een hoofdrol speelde maar waar de

spanning van het spel de overhand kreeg..

In gezinsrelaties waar veilige afhankelijkheid

als recht vrijwillig werd ingeleverd voor het allesoverheersende geluk van ongedeelde macht..

In geloofsgemeenschappen het recht van

de zwakke als waarheidszin die plaats moest

maken voor een beter recht: dat van de sterken..

In arbeidsrelaties de arbeidsplicht te doen voor

het te verdienen loon ingeruild voor wie trouw

wil investeren in bruikbare netwerken..

trudy

Verkering

Ik wil niet zomaar geven!

Ik houd nog terug..

Het zal zo mijn spanning

houden en hebben met jou

om zo ons heerlijk

in het wedergeven

te verdrinken,

er in boven te komen

in grote verbazing

wat we daar beneden

opdoken,

en waarmee we

ons beiden in die

volheid willen

laten meedelen,

welke we steeds trachten

vast te houden

en waarvan we niet

een einde weten

en die we altijd weer

terugvinden

in onze tot elkaar gerichte

verwachtingvolle ogen,

totdat

we ons weer rusteloos

storten op wat nog

blanco is…

trudy

volwassen worden is:

ondervinden dat er maar

één kortste weg is en dat is

de weg die jij goed kent of

die je met landkaarten zoekt.

als je op goed geluk wilt reizen

kun je zwaar verdwalen

en onderweg heel het spoor

bijster raken of zelfs stranden.

dan leer je weten dat goede raad

duur is maar het wel waard

om te vinden wat jij voor ogen

hebt om te willen bereiken.

trudy

voor moeder

gelijk opschrijven van

wat in je gevoel opkomt

is uit je hart

en het maakt mensen heel blij

want het werd verlangd

en dát geef je terug:

er is dus warmte

van elkaar vinden

en elkaar ook

weer op durven zoeken..

als belofte

dat we willen proberen..

van al wie u meer en meer

liefdevol kreeg..

voor moeder,

die ik weer gvonden heb

terwijl ik haar nooit verloor..

zij vertelde mij

met heel haar wezen

dat er enkel

geen woorden waren

die ons konden binden

in een dagelijks leven..

maar bij terugkomst heb ik

al wat een mens krijgen kan

voor een oprecht samen zijn,

gekregen en het is

zoveel als nodig

tot ook ik moet gaan..

trudy

vrije tijdsbesteding

de tijd is onze grote vriend,

hij geeft ons een hoopvol

bestaan in het vooruitzicht;

die het onvervulde heden

met antwoorden vol maakt.

overgelukkig je vrijheid beleven

in eindeloos laat maar waaien,

het zorgeloze tot in verloren

gewaande uurtjes vergezeld

met gedachten dat bestaan

toch wel prachtig is te maken

met plezierig tijd verdrijven.

trudy

Waarheid..

Wat bereiken we ermee

Als die ons toch

Alleen maar scheidt..

Als we dat gelijk nu eens

In het midden leggen..

Wat we aan eenheid zoeken

Zullen we vinden als we niet

Op onszelf terug hoeven vallen..

trudy

Wil jij het adopteren?

Ik schreef een gedicht voor jou.

Past die jou en wil je het

wel voor lief aannemen?

Misschien wel in jouw blik?

Mag mijn kijk op jou

of mijn vraag aan jou dan

zijn leven leiden bij wie

jou willen steunen daarmee?

Of zal ik het in mijn la leggen

tot het moment dat ik er niet

meer ben en jij misschien nog

van mijn vraagstelling wilt weten?

Vind je het geen bezwaar dat ik

hem dan anoniem vrij geef

voor het eeuwige leven en

als antwoord voor hen van nu?

trudy

Winterse geborgenheid

In luisteren naar muziek.

Plaatjes draaien voor elkaar.

Spelen met de muziektrein.

De lampjes branden van

geluk en maken helemaal

goed dat echte zonnigheid

nu voor de andere kant

van de wereld is.

We kruipen bij elkaar en

vermaken ons met wat vrolijk

maakt en aansteekt om een

volgende keer te verlangen.

Foto’s van dierbare momenten

vertellen dat er voor een ieder

van ons altijd ergens een

zonnetje stralend schijnen zal.

trudy

Zoete opwinding

Een gezellige trilling

in het verlangen naar jou.

Verliefde gedachten en

gevoelens soms te groot.

Bewustzijn dat we als houvast

hebben voor ons levenspad

wordt opeens verhelderd

met het verrukkelijke licht.

Zoals een zon ons blijft

verrassen zo kan ook

een ziel zo voluit stralen

dat je niets meer behoeft.

Welke weg je dan wilt kiezen

in delen is niet meer vraag,

wat dan gaat komen is

altijd vriendschap of wat.

trudy