Met liefde is men in staat mensen bereid te vinden die zichzelf met inbegrip van alle liefde in willen zetten voor een vrijwillige maatschappij.

Vrede ontstaat daar waar mensen de heersende discrepantie begrijpen in pech die men omzet naar geluk waar men dan vervolgens allen zonder uitzondering in deelt.

Er zijn mensen die van fouten leren en die er door terugschrikken.

Om elkaar te onderkennen moet er in die grondhouding een aanpassing plaats hebben waneer een met elkaar bepaald doel dat vraagt.

Standvastigheid is het gevolg van stukje bij beetje twijfels een zekere inhoud verlenen.

Daarbij waar maar kan ruimte voor de ander latend om zo an passant zekere vrienschappen een kans van slagen te geven.

Als men het afscheid nemen kan vervangen door een fijne herinnering zal men de gelukzalige onbevangenheid ondervinden.

Wat dan nog te regelen blijft zijn de lopende zaken voordat de oplossing compleet is.

Alsnog een kans voor nuancering krijgen zal mensen uiteindelijk dichter bij elkaar brengen.

Dat geluk kun je elkaar verlenen.

Helder denken met als gevolg een zuiver geweten kan worden vergeleken met de vorming van een diamant. Velen zijn niet in staat dit harde en langdurige proces te volgen. Slechts de enkeling zal dit zonnige bereiken maar met zijn stralen velen weten te verwarmen.

Doelmatigheid ontstaat in zowel vasthouding aan een doel alswel waartoe het dient. Waneer een dergelijk levendig proces uitloopt in voldoende peilers die er voor elkaar komen zal liefde gewoonterecht zijn. Ondergraaft er een alle peilers op een na die als voetstuk voor zichzelf zullen allen levenslust verliezen aan verering van de machtswellusteling alleen.

In een bewustwordingsproces weet je nog niet de juiste keuzes te maken.

Bewust van processen zoals ze kunnen spelen en of gewenst zijn kun je keuzes maken en ook tegen je verlies.

Tegen je verlies kunnen betekent niet dat je jezelf waardeloos moet laten behandelen als de ander beter weet.

Opvoeden is van levensbelang. Tijdens een kindertijd is een kind tot alles te vormen. Het bewust sturen en waar nodig bijsturen is een eerste aanzet. Het kind speelt de aandacht die het krijgt uit tot op recht gedrag. De twaalf kostbare ontvankelijke jaren waar je kinderen het leven leert kennen zijn allesbepalend voordat het kind zich al die kennis in een zestal jaren eigen gaat maken om vol goede moed de wereld in te durven om dromen waar te maken. Geef zo'n kind nog een zestal jaren om zich zeker te voelen en we zijn een redelijk volwassene rijker.

Wanneer gemaaktheid hoogtij viert heeft de denker vrij spel. In principe zou men elkaar geweldig aan kunnen vullen. Daarna is het zaak om de werkelijkheid en fictie uit elkaar te halen.

Met bevestiging alleen zul je jezelf en elkaar snel vervelen. Als men geen raad weet is afgemeten afstand redelijk. Als men van beide kanten maatjes wil zijn en weet in welke mate kan de zaak rond gemaakt worden met elkaar.

Een mens is gedoemd tot zingeving. Wie zich daaraan wil houden ontdekt het leven vanonder de grauwe sluier die mensen die zich er aan willen ontrekken over de werkelijkheid heen proberen te leggen. Het zinvolle is dat het oprechte van nature zegenviert.

Verbreding van kennis is gevolg van delen. Waar het daar aan mankeert zal men noodzakelijk verdiepen.Mensen die zonder meer willen verbreden en of verdiepen zullen de eenvoudigen uit willen sluiten maar in werkelijkheid zal er meer gaan mankeren.

Men mag levenslang ieder wenselijk spel spelen maar geef medespelers mensenrechten bovenal.

Dat betekent dat ieder in het vermeende gezelschapspel en of leven regels maakt en of houdt. Gezag moet eerlijk gedeeld en of verleend worden. Wanneer dat niet toereikend is voor een bepaald geval mag men macht aan een zaak of mens toekennen die voor goed geluk zorgt.

Mensen die naar macht grijpen om zonder inzet geluk te genieten spelen vals spel!

Mens zijn brengt verantwoordelijkheid maar ook de vrijheden daarbij met zich mee. Waar men op recht en op de een of andere manier deelt is geluk.Men is zich bewust dat er grenzen zijn waar iets op kan raken en te veel worden maar dat is geen punt.

Waar mensen bijvoorbaat van alles een punt maken is niet veel meer wat gelukkig maakt. Men gaat op zijn/haar strepen staan. Maar de man en vrouw die op en top de man of vrouw willen zijn kunnen niet in alles verwend worden omdat zij niet alles doen.

Mensen die tot alles in staat zijn en weten wat werk inhoudt wat een ander voor ze doet voelen zich in alles verwend als zij zo met elkaar omgaan.

Wie na generositeit zijn bescheiden voortgang niet behoudt verdient brood en soms dik belegd maar verliest ook aan creativiteit.

Het verhouden tot wie ook is nodig om alsmaar te komen met genereuze invallen. Officieel publiceren en presenteren is van belang om brood op de plank te krijgen maar het natuurlijke wat een voortgang van processen nodig heeft wordt in belangrijke mate tegengegaan.

En zelfs aan plagiaat zit een gunstige kant. Zodra mensen wetenschap van je gebruiken, men zal je op zijn minst moeten citeren, betekent dat een zekere wetenschappelijke bevestiging van wat je inzet voor algemeen belang.

Natuurlijk geluk en wetenschap zijn in principe tegenpolen.

Wetenschap moet zich vrij opgeblazen gedragen en natuurlijk geluk heeft geen tijd voor vraagtekens.

Toch is al het afvragen van de wetenschap reden dat werelden van ongedwongen openen mensen eindeloos open liggen.

Wetenschap van een ander met instemming maar zonder vermelding gebruiken is eerloos.

Eer of reden van bestaan zoeken ten koste van een ander is niet alleen liefdeloos maar ook gewetenloos.

Zolang kunst, cultuur, wetenschap en religie niet meer zijn dan een functie om in de belangstelling te staan als eenling is er sprake van opgeblazen gedrag zonder meer.

Als men er vervolgens liefde aan opoffert komt alles muurvast te zitten ook al zing je de sterren van de hemel met een hartveroverende cultuur en beweeg je hemel en aarde met grootste wetenschap en of heilige religie.

In de wetenschap, kunst en cultuur is liefde een vrije radicaal.

In de liefde is wetenschap, kunst en cultuur niet van toepassing.

In levenskunst, -cultuur en -wetenschap weet men ze te verenigen tot een gelukkig geheel.

In een relatie is liefde als het goed is de motor. Net zoals het in een auto is moet er ook een startmotor zijn die de motor aan laat slaan. De startmotor is de verliefdheid die net zo onontbeerlijk als de liefde is. Als de motor eenmaal loopt is de startmotor niet nodig maar wanneer die hapert en afslaat of gewoon van tijd tot tijd stil staat moet men starten met de startmotor.

Wie met iedereen aan weet te sluiten zal hierarchie alleen accepteren wanneer dat voor kort of langer nodig is.

In dit soort ongelijke verhoudingen zal genegenheid meer plaats moeten maken voor respect om het ontstane verschil te overbruggen.

Wederzijds respect doet overigens vaak wel wonderen in het contakt tussen gelijken.

Hetgeen mensen vaak zo van elkaar kan verschillen zijn indrukken die ieder persoonlijk opdoet. Waar mensen open en eerlijk zijn naar elkaar zal dat de mensen versterken. Waar men voor ervaringen die men ondergaat niet uit durft te komen zullen zij elkaar tegenover elkaar gaan vinden.

Het is goed mogelijk dat mensen hun eigen indrukken goed zelf verwerken en hun leven verstandig laten bepalen. Belangrijk voor goede verhoudingen is om datgeen wat invloed heeft op een relatie wel in goed vertrouwen aan elkaar te melden. Dat mensen in het elkaar beloofde ook op elkaar mogen rekenen zodra iets teveel of onduidelijk wordt. Wat dus gedeeld zou moeten worden en mogelijk kan leiden tot een wijziging in de relatie om vervelende consequenties te vermijden.

Ervaringen die een goed gevolg vertonen zullen met elkaar een natuurlijk geluk bewerkstelligen. Waar mensen doen wat nodig is komt ook de juiste ervaring daartoe. Een probleem begint gewoonlijk met een irritatie en veelal in combinatie van bepaalde omstandigheden. Waar zoiets uit de hand loopt gaat het in het groot fout. Waar mensen elkaar serieus genoeg nemen zoals zij zijn en wat er per moment kan spelen is er bij voortduring steeds voldoende evenwicht te krijgen om een relatie stabiel maar ook levendig te laten verlopen.

Zodra niemand in dergelijke gevallen meer raad weet is zal men het heikele onderwerp tot taboe verklaren. Cliche's worden van stal gehaald om de zaak voor lopig of goed op te lossen. De chaos is compleet en mensen onmenselijk onmachtig.

　Zwolle/Zwartsluis 30 januari 2010　

Omstandigheden passen maken voor in elk geval de enkeling zal het geluk van velen kosten. De machthebber zal gewetenloos iedere onmacht opgelost willen zien, hoe dan ook Waar zo'n steenharde het watervlak van de mensheid geselt zijn snel grote kringen van meelopers te zien die mee moeten zien te deinen of tegen de stroom in ten onder gaan denken ze. Een menselijke wal rondom kan dit misbruik echter zeker indammen.

De vredesstaat bestaat niet.Tevredenen echter zullen oog voor elkaar krijgen en twijfelaars voor zich weten te winnen. Opvoeding van kinderen tot op recht geluk wordt vanzelf sprekend. Aanvankelijk zag men geen heil in het paradijs maar er is nog altijd veel verlangen welke met te rechte gezagdragers zeker te vervullen is. De onwaardige machthebbers moeten ontmaskerd worden.

In eenvoud leert men wat mogen gelijk geluk is. In een relatie leert men dat geluk met elkaar vol te maken is. In een team kan men een wereld aan. Woorden zitten goed als zij met daden gevuld zijn.

Iemand aan een eigenaardig lot overlaten maakt productief. Iemand voor eigen belang hierttoe kort en klein houden is machtswellust.

Wie in een dergelijke geweldspiraal terecht kwam en mee gaat tot de bodem vindt het punt waarop je kunt ontsnappen. Daarna zul je dubbel zo sterk zijn omdat je uitkomst en tijdstip kent.

Draaikolken op zich zijn niet langer geweldadig voor wie eenmaal voor goed wist te doorbreken.

Pas als mensen verstandig overleg gewoon gaat vinden zal er werkelijke bevrijding zijn. Ofwel gelijkheid en broederschap Terecht voelt men dat daar niet voor gewerkt of zelfs gevochten moet worden. Toch doen mensen dat in groot of klein. Talloze taboe's en cliche's moeten zorgen dat vrede echt lijkt. Dat zorgt er weer voor dat iedereen in feite een voor iedereen vatbare rol moet aannemen. In principe onder dwang. Wie dat niet wil zal te maken krijgen met sociale druk die bestaat uit allerlei vormen van dwang en of neuroses. Zoals ons zonnestelsel door aantrekkingskracht in goede orde is zo laten mensen zich volgens een onwelgevallig lot bepalen. Waar in het heelal een redelijke orde heerst is onder de mensen de chaos onbeschrijvelijk.

Het is duidelijk dat er sturing onder mensen is. Dat geluk voor iedereen haalbaar is. Mensen zijn het grootste wonder in het universum en toch plaatsen zij zich beneden alle waarden. Zij gebruiken het meest geavanceerde besturingssysteem van het universum om dat gereedschap ongeschikt te maken waar het voor bedoeld is. Vervolgens waar het onbedwingbaar is kent men het nog weer een rol toe zoals iedereen dat moet wanneer op recht overleg waarmee iedereen gediend wordt ontbreekt.

Opvoeden wordt gereduceerd tot aanpassen alleen. Tot goed voor jezelf zorgen. Pak wat je pakken kunt en de aarde waar we op leven gaat totaal op terwijl juist hier de kennis is om alles zo wonderlijk groots te maken. Met al dat onvoorstelbare, het naar andere planeten kunnen gaan zal de mensheid jammerlijk aan kontactloosheid te gronden gaan. Kontact is de sleutel tot het ware geluk. Een rol krijgen zal nooit wennen. Dan is het logisch dat je zelfs jezelf voor de gek moet houden en tot het bittere eind.

Het is eenzaam aan de top.Dat is de bedoeling ook. Geweldig is wat mensen zoeken. Het hoogste alleen is goed denken zij maar genieten moet je leren. Dat mensen gradaten hebben in leervermogens is veelal gevolg van aanleg maar mogelijk meer van opvoeding en of scholing. EQ is wel meer in de belangstelling gekomen maar zolang mensen alles wat zij ondervinden alleen waarderen als zij het zelf kunnen gebruiken en of begrijpen zal veel wat van waarde is verloren gaan door verwaarlozing en of misbruik.

De echte verdeling van alle grondstoffen en wat de mens gelukkig kan maken zit er in dat we het onderzoeken in het belang van alles en iedereen gaan stellen. Dat we gebruiken wat we nodig hebben en meer niet. Dat we zorgen gaan maken voor de toekomst en instandhouding. In feite moet voor de redding van de mensheid al wat zij doen precies andersom gaan werken.

Studeren om te weten hoe je in de grootste eenvoud kunt leven. De grootste eenvoud is geluk zonder zorgen. Op dit moment is dat een onbereikbaar goed omdat we eeuw na eeuw goed voor de gek zijn gehouden. De schuld hiervan willen mensen niet onder ogen zien. Daar woedt een onmenselijke strijd om.

Waar men eenvoud overslaat voor te groot geluk zal dat op niets uit kunnen lopen. Genoegen leren nemen met wat je deel is leert je wat je weet te genieten en wat verder nog haalbaar is. Dromen zijn niet gek. Soms komen ze uit en je houdt hoop en kunt geloof leren en zeker liefde vinden.

Oprechte openheid bouwt men op door vaste gewoonten waarachter men zich wil schuilen of verliezen alsmaar weer op te geven.Steeds weer voor vertrouwen kiezen en hoe men dat kan krijgen. Door ervarring en niet opgeven zullen het steeds langere periodes worden dat men echt iets deelt. Dat geeft kracht om vol te houden en met teleurstellingen te leven. Ze slijten en in contakten komt meer vertrouwen in elkaar.

Dit proces heeft alle tijd nodig voor een juist evenwicht en zal mensen naast elkaar heen en weer slingeren omdat echt contact geweldig is en lijkt of alles nu eindelijk goed is gekomen. Mensen willen zich in genieten en of bevestiging verliezen. Dit proces vraagt per moment alles van je. Je krijgt ook alles maar wel in opbouw. Dit moet gevoelsmatig inzichtelijk zijn. Dus aanmoediging om vooral door te gaan moet worden afgewisseld met troost dat na iedere overwinning tot oprecht contakt het verlies daarvan volgt omdat het nog niet een goede gewoonte is maar inzet van al je krachten. Men kan hier ook niet 24 uur per dag mee bezig zijn om het te leren. Het is een soort mentale sportschool en of oefening. Hoe meer men geoefend is hoe meer men geniet. Hoe meer men bewust is van de werking en dus een op rechte keuze maakt voor een dergelijke levenswijze hoe meer de omgeving mee gaat werken omdat zij gaan zien dat verhoudingen verbeteren. Dat er wat aan liefdeloosheid en dergelijk gemis wat te doen is.

Het is ook afhankelijk van waarvoor men oprecht gedrag wil hebben. Werk en prive zijn soms keuzes van wel of niet. Bij de opvoeding van kinderen val je al snel door de mand wanneer je zelf niet in een eenvoudige werkelijkheid leeft maar een die opgeouwd is uit smoesjes en of uitvluchten.

De volwassen dialoog waarin je zaken op tafel legt voor overleg is een heel concreet stadium. Toch kan men dit aspect onafhankelijk van gelukkig oprechtheid toepassen. Hiervoor is dan alle respect nodig maar elkaar geluk gunnen of liefdevolle vergeving ondanks van alles zijn aspecten die minder tot uitdrukking komen.

Hemelbestormers, goudzoekers en andere geluksvogels mogen er zijn maar niet ten koste van medemensen. Wat zij van zichzelf vragen of aandoen is hun eigen verantwoordelijkheid en daar is ook begrip of ontzag voor te krijgen. Hulp vragen is geen gek idee maar mensen met valse beloftes msbruiken is uit den boze. Fouten maken is ook niet slecht maar die goed maken is een verantwoordelijkheid.

Zwartsluis, februari 2010