Inleiding

LET OP: MEN DIENT HET LEVEN TE GEBRUIKEN WAAR MEN HET VOOR HEEFT GEKREGEN!!

Na een fantastische week met mijn date Teake die naar onze tegelijk uitgemaakte zaak evenwel nog niet geschikt is als liefdespartner voor mij maar waar ik wetenschappelijk en verder alles eindelijk aan mijn trekken kan waar ik voor ga maar nog niet ontdekt had, ben ik er uit wat mijn houding is. En dus werd ik eindelijk zeker van mijn zaak om de wereld op zijn kop te zetten zoals dat naar mijn mening ook van grote noodzaak is. Het recht van de zwakke zal iedereen goed doen. Mijn website was een grote schreeuw daarvan. Mensen in mijn omgeving struikelen of mogen door op basis van de onderscheiding: macht of gezag. Macht ken ik als geen ander maar ik zie er nu levenslang steeds weer in alle soorten en maten vanaf. Het boeit mij niet om op de troon gezet te worden en of een leven voor mijzelf alleen veilig te stellen!

De poort naar de hemel op aarde is open komen te staan. Ik beleefde de goddelijkheid al met mijn eerdere liefdespartner waar ik ook dood mee liep voor dat heerlijke idee. Nu weet ik dat een normale relatie voor mij niet weg is gelegd omdat ik dat vastroestende element nog niet goed aankan en zodra ik een relatie aanga kom ik al snel in de rol: redden wat er te redden valt. Ik heb echter geen tijd voor gezeur of geintjes. Ik heb mijzelf tot proefpersoon gedegradeerd van mijn eigen plan. Dat moet dus eerst af want half werk geeft half geluk en een hoop verwarring. Dus de datingsite waarop ik zat heeft in feite de eerste dag al wel gebracht waar ik voor ging maar met de mislukking in oorsprong al aanwezig. Ik ging daarop omdat ik alles tot in de puntjes wil weten voor ik ergens aan begin. Ik was supernieuwsgierig en wilde frustraties voorkomen. Ik was in mijn optreden daar echter haast introverter dan wie ook en de drie partners die het langer dan de eerste de beste volhielden en waarvan ik er twee al snel af wist te schrikken door mijn ''wapens'' omdat ik wilde weten of zij enig lef om oprecht te leven zouden bezitten waarop ik mijn hoop kon bouwen.

Teake hield dus vol en is gruwelijk, reinigend en redelijk gewetensvol genoeg door de mallemolen van mijn levenslust gegaan en zijn deel van het genot sleepte hem er welliswaar maar net door om te weten dat we het wetenschappelijke wat met stevige pilaren van vriendschap wel voor korter of langer overeind zal blijven. Ik heb hem wel moeten verzekeren dat ik geen redelijk bekend gedrag kan garanderen. Ik moet zelf nog in alle opzichten door een levensgevaarlijke woestijn waar de woestijnrozen gelukkig welig aanwezig zijn voor wie het redelijk door weet te komen.

Met deze pagina wil ik ze de wereld tonen. Ik kom letterlijk om in het werk maar ik zal veel van wat ik tegenkom proberen in een begrijpelijk verhaal te vatten. Nadat ik dus op mijn eerste stuitte tot mijn grote geluk en met alle medewerking van de Jumbo waar zij mij natuurlijk al kennen omdat ik daar met alle geluk altijd naar binnen schuif omdat ik nauwelijks tijd heb voor het kleine of maar grote geluk. Het kleine is voor mij groot vanwege alle gebrek wat ik mijzelf opleg.

Vanmorgen maakte ik gebruik van mijn pech dat ik hier op mijn atelier geen bel heb en stond op de pakketdienst te wachten die een pakje bij mijn buren afleverde wat daar eigenlijk niet kan. Het kon dus voor mij zijn waar het meestal terecht komt. Na lang wachten en rond kijken zag ik hoe de automobilisten recht vooruit staren en stil op hun stoel. Wel heel betrouwbare medewerkers maar niet geschikt voor het ultieme genot. Toen ik vrachtwagenchauffeur was wist ik dat concentratie voor mij het grote probleem was. Ik heb dat inmiddels fabelachtig geleerd en heb nu dus een uitermate geoefend oog voor menselijk gedragingen. Het is lang niet gek om jezelf een jaar lang op te sluiten en je halfdood te werken. Werelden zijn dan om te keren en je weet dan tenminste hoe dat gaat en dat je anderen mee kunt krijgen in dat idee omdat jijzelf weet van het grote geluk wat het deel zal zijn van ieder die zich even laat schikken in dat idee om er goed en wel in te komen. Teake had een week nodig voor dit veelbelovend bewustzijn en dus is deze belofte niet te gek!

Het pakje was niet voor mij. De bezorger was op geen enkele manier te porren om mee te doen in mijn plan. Weer een trouw medewerker dus maar de hoop voor groot geluk in de maatschappij is nog ver te zoeken voor velen. Maar ik geef niet op en zag ondertussen een drietal brandweerwagens met kabaal en haast (reden is mogelijk jammerlijk fataal) komen waarvan de derde met een brandweerboot op een aanhanger. Nooit gezien maar nu dus wel!!

Ik wil dus maar zeggen: Het leven is veeeeeeel te kort om al het geluk wat zich voordoet en waar ik eindelijk gewag van kan maken te ontwikkelen en of delen met wie daar zin in heeft!!

O, ja en let maar niet op fouten, kromme, onafgemaakte zinnen en langdradigheid. Ik ken mijn nederlands en of grammatica goed genoeg maar het ontbreekt mij chronisch aan tijd. Als het naar de proefpersonen van dit project gaat ga ik er wat beter voor zitten. Maar nog denk ik dan: ik heb de benodigde tijd niet genomen maar in principe is dat alleen maar goed omdat mensen dan het gevoel kunnen krijgen dat zij ook echt mijn filosofie in al mijn werk terug vinden. Trail and Error dus voor iedereen goed recht en grote kans op slagen bij deelname! Vaak zelfs zonder dat men zich zelfs maar bewust is. Het is te gewoon voor woorden en die zullen we met elkaar ook zeker niet vuil willen maken als we weten te genieten. Die komen vanzelf als er wat aan de hand is. Voor de echte gelukkige is het ultiem om wetenschappen te zien als geluk! Dank Teake daarvoor! En dank ook de voorgangers die ik nog niet noem omdat ik niet weet of zij dat ongedeeld geluk vinden.

Ik zie de reakties wel op mijn gastenboek als mensen zich kenbaar willen maken om gekend te zijn bij de club van levensgenieters en vervullers. (Op mijn weblog kunnen mensen eigen testresultaten kwijt die zij willen delen met de mensheid.) Die er ook bewust op deze manier gerucht aan willen geven en hun verbreidende steun. Marx en Engels hebben bewust een internationale wind willen laten waaien om de economische armoede op te lossen en ik wil dat voor wat betreft de geestelijke armoede. Mensen die niet alle gelegenheden voorbij laten gaan om spierballen op de hersenen te krijgen bouwen hun  conditie voor een dergelijke maatschappij al op. In dit geval wil ik hen op het werk de Speelvelden wijzen waarvoor deze pagina in het leven is geroepen. Mensen kunnen dus zien hoe ik mijzelf oefen in contact wat an passant geoefend kan worden. Men hoeft er dus niet voor naar een filosofenclub of wat. Wie zich op wil geven als proefpersoon of een oefening hierop vermeldt wil krijgen kan zich ook melden. Afhankelijk van hoeveel tijd ik heb of dat als nodig weet te delegeren. We gaan van wal..

Zwolle, 10 mei 2010