pagina's lopen van onder naar boven

Hulp aan een vriend

Zoals ik ook vroeger het gevoel had dat ik met mijn kinderen opgroeide naar beter weten heb ik nu in een bijzondere vriendschap zo zeker terug.

Je denkt mee voor wat zou dienen en ineens merk ik dat we samen op gaan. Lukt het hem om een stap verder te komen dan zie ik bij hem zowel als bij mij wat dan verder kan.

Het maakt heel blij, gelukkig en je krijgt het gevoel dat je elkaar op recht aan het vinden bent.

Wanneer zul je ook ooit goed weten wat iemand nodig heeft. Dat kan toch alleen wanneer jijzelf wat een ander nodig heeft je echt aan laat gaan?! Als je er door meeverANDERt.

Het kost veel tijd en ook verlies aan evenwicht voor die tijd maar je ondervindt in feite alleen maar gelukzaligheid voor in de plaats en wel met elkaar! Die schemerige tunnelvisie die je er voor doormoet dus zeker waard..

Dit is haast te mooi voor woorden..

Vorige week kreeg ik een verkooptelefoontje van Viking Direct. Het was een heel hartelijke jonge vrouw. En van de gezelligheid kwam ook mijn idee om bij hen te bestellen omdat ik toch kantoorartikelen nodig heb.

Zij vertelde mij dat ik in mocht gaan op een welkomstaanbieding en dat veel producten tot 75% korting waren. Ik bedacht dat ik toners nodig had voor mijn printer, en ordners voor mijn belasting en whitbordmarkers voor mijn blanco krantenrollen en zij rekende uit onder allerlei plezier hoever of ik op weg was naar de 100 euro om 25 euro korting en mijn stofzuiger te krijgen.

Toen de bestelling kwam klopte er enthousiast een bezorger op het raam omdat ik gezegd had dat ik geen bel had. Koffie zelfs in een plactic meeneembekertje sloeg hij af omdat hij druk verder moest. In de bestelling zat de stofzuiger niet maar ik vertrouwde zeker dat die nog zou komen. Het was ook het wachten op mijn creditbon waarvan ik het bedrag van mijn totaalnota af mocht trekken. Gisterenavond kwam ik tot de ontdekking dat de vriendelijke vrouw aan de telefoon mijn bedrag op zo'n 75 centen niet had gehaald en dat daarom dus de stofzuiger niet aan mij uitgedeeld kon worden. Vanmorgen belde ik dus in alle bescheidenheid van het kennen van het principe dat regels regels moeten blijven maar zonder verder MANKEREN (zie manifest: Iedere wij vraagt een Inter Esse van Alle Bei) werd mij een stofzuiger toegekend. Zij vertelde mij dat zij dat zo mogen toestaan om alle zorgen te voorkomen (eigen woorden van mij). Bestellen bij Viking Direct blijft dus onder alle omstandigheden dus leuk en ik zal zeggen dat: UITZONDERING BEVESTIGD DE REGEL! (zie het werk vanuit het manifest: DE GEDECIDEERDE MENS EN DE GOEDGELOVIGE, hier dus heel uitermate van toepassing was. Viking Direct heeft met een UITZONDERING te maken op wat GEWOONGOED is in de maatschappij AANGETOOND DAT DE OMGANG TUSSEN MENSEN EEN NATUURLIJK GEMAK EN OF EXTRA MENSELIJKHEID VRAAGT DIE ZO VEEL TE MEER GEEFT AAN EEN IEDER IN ZO'N BUURT!!!!

Deze mevrouw wist niets van mij en na 1 zin van mij dat ik op een stofzuiger had gerekend kreeg ik die. Zij ging niets TER BERDE brengen om mij van dat idee af te houden! Het was hartelijkheid en gulheid ten top waar je als klant natuurlijk niet een tweede keer moet willen proberen maar WAAROM IN DE VREDESnaam zal ik dat willen. Ik wil dit moment koesteren en weet dat de wereld te redden is als we dat willen.

WE ZULLEN ER MET ELKAAR UITERST BEHOEDZAAM VOOR MOETEN WORDEN. ZUINIG DUS OP ZULKE MOMENTEN EN HET MET VELEN DELEN OM MENSEN DE MOED WEER IN TE ZETTEN met de wetenschap:

GOEDHEID IS NOOIT VOOR NIETS.....

Tot gelukkig ziens beste Viking Direct!

Een gevangene al is dat dan van eigenaarige beweegredenen en pand vindt altijd een geluk als die wil..

Nog naar winkels en of brievenbus kunnen is natuurlijk niet echt het idee van gevangen zitten maar toch volgens menselijke begrippen ben ik aardig op weg.

Op weg naar toilet en de brievenbus lagen daar dus mijn kansen op geluk.

Een zoon van mijn buurman met een uiterlijk wat mij te denken gaf en dus ook uitte onder het van verschillende kanten klinkend gelach. Aangemoedigd ging ik dus verder en met elkaar vonden we genoeg voor een dag.

Later nieuwsgierig naar de post zag ik bij mijn buren die helaas binnenkort vertrekken en mogelijk vinden zij dat beleidsmatig goed nu ik al meer vertrouwd met ze raak. Vandaag was er dus tot mijn geluk een geldige reden. Een inklaplorrie met het grootste gemak. Niet aan degelijkheid ingeboet en verhalen bij mij herleefden en dat contact sloten we toch met elkaar af met de overtuiging dat het de tijd die een dergelijke gezellige verhandeling heeft gekost meer dan genoeg heeft terugverdiend aan de energie die ons beiden hernieuwd onze weg weer liet gaan.

Mogelijk voor mij met boekdelen die ik dan ook weer enerzijds met vreugde inzet voor het openbare leven. En anderzijds voor het idee dat ik voor mijn theorie (komt nog lang niet op mijn site omdat ik dit voor de wetenschappelijke onderzoeking en -bouwing en uiteindelijk mogelijke publicatie houdt. Ik heb een professioneel podium nodig die er in al mijn werk voor zorgt dat ik zoveel als nodig over externe draagkracht en of inzet kan gaan beschikken.) waar ik tegen die tijd de nodige resultaten voor moet overleggen.. In de testen tot op heden neem ik de mensen mee zonder dat ze mij dat voorrecht vooraf verleenden. In de toekomst heb ik zonder meer ook een vrijwillige inzet nodig voor dit gebruik..

POLITIEK MANIFEST:

Het recht van de zwakke ( Let op!!!! volgens het hier gestelde recht zullen mensen zich door dit referaat schuldig kunnen gaan voelen waar zij dat volgens het recht van de sterke nog nooit hebben gehoeven. Zij krijgen echter volgens dit voorgesteld recht de kans aangeboden om fouten te maken en daarmee is dan het schuldidee dus weer weg. Dat is een kwestie van het systeem DOOR leren krijgen/gaan!

Onderstaand toevallig voorbeeld management/werknemer volgens het recht van de zwakke wordt suggestief weergegeven en geldt als een testcase voor elke maatschappelijke ordening.)

De maatschappij schreeuwt om goed recht. Dat is goed recht en we zijn er in onze tijd hard aan toe om op recht met elkaar te delen. Alleen dan moet iedereen weer mogen doen waarvoor hij/zij op deze wereld is gekomen.

Zijn/haar taak! Wie daar het nodige man daa(d)t voor krijgt zal alsmaar meer plezier in zijn/haar werk krijgen omdat je jezelf gewaardeerd gaat voelen en omdat mensen blij zijn wanneer je binnen stapt. Je bent na een dag tevreden dat je wat bereikt hebt en dat de wereld in stand blijft zoals die is.

Inderdaad het moet allemaal niet gekker worden. Zelfs de politiek weet het niet meer. Veel mensen zitten met gekromde tenen toe te kijken en denken er meer dan het hunne van. Ofwel ze geloven er echt niet meer in!

De politieke partij Ook U! wil de mensen graag mee hebben in het programma maar van twee kanten is dat naar mijn idee nog niet uitontwikkeld. Ze zijn nog niet bekend genoeg dus. Maar we weten nu van het idee en dat laat mij niet meer los. Hou vol ''jongens'' en meisjes natuurlijk ook want we zijn allemaal mensen. Politiek dat zijn WIJ!! En dan kom ik nu dus to the point, wij moeten weer mee durven denken. Niet langer opportunistisch alleen aan jezelf denken want dan gaat alles mis. Open en eerlijk extra tijd vragen voor vernieuwende initiatieven zoals bijvoorbeeld voor de gezondheidzorg en politie.

Gisteren sprak ik een rechercheur die mij aandacht ''vroeg'' voor de werkvloer waar het werk wel (tot in het onbesprokene) gedaan moet worden. Wij spraken e.e.a. door en ik nam hem tot zijn lichte verbazing mee in  de conclusie dat het inderdaad de allerhoogste tijd voor het recht van de zwakke is geworden. Nu of nooit!!!!!!!

De sterke ofwel het management zoals ik dat ook wel ken in zijn algemeenheid moet naar mijn idee weer gaan dienen in plaats van heersen.

In principe gebeurt dat ook echt net zo goed als dat de medewerkers vinden dat zij het ook goed doen. Echter voor een goed vertrouwen op de werkplek is natuurlijk nooit voldoende tijd en ruimte. En met Einsteins uitvinding die ik op menselijke verhoudingen toe wil passen is in tegenstelling tot wat men altijd dacht, tijd en ruimte zeer relatief! (in mijn welkomstwoord leg ik dat al uit en ook hoe mensen tegenover elkaar komen te staan omdat het hen ontbreekt aan tijd en ruimte om mij te begrijpen en of bevatten. Ik durf te stellen dat tijd en ruimte DE WERKELIJKE BOOSDOENER ZIJN.

citaat elders: ONGEDULD IS VAKER PROBLEEM DAN BOOSAARDIGHEID!

Zij moeten volgens dat voorstel VEEL TE VEEL ''uit de kast'' halen om de medewerkers het werk te verlichten in plaats van met meer en meer opzadelen (de oorzaak is dus tijd en ruimtegebrek. Mentaal, fysiek en economisch. IJzer kan men nog altijd niet met handen breken maar we kunnen elkaar meer dienen dan nu het geval is enz. let op: ik leer steeds meer af om mensen persoonlijk te beschuldigen van wat dan ook! ik schuw niets om bloot te leggen maar werk aan 1 stuk door aan hoe ik e.e.a. kan weergeven en hoe we elkaar in onze te rechte waarden laten.) waar zij in de grond van hun hart moedeloos van raken. Zij weten dat het allemaal wel leuk, lief en aardig is wat het management bedenkt maar dat het in de praktijk om heel anderen dingen gaat. Daar lopen mensen met hun kunnen in het beste geval 1 stap achter op hun willen of wat meer zij: willen/eisen van anderen. Doordat zij zich zelfs niet met de werkelijk noodzakelijke stap lijken bezig te kunnen houden kan hun werk nooit naar echte tevredenheid gerealiseerd worden. Zij worden door de (onder)drukking tevens onmachtig naar het management om aan te wijzen wat er mis is en bewijzen dat dat ook voor het management geldt. Op zich zijn er ook niet echt problemen aan te wijzen. Iedereen heeft zoals in de hele maatschappij dat het wel het gevoel dat het anders zou moeten/kunnen.

Maar hoe??

Als wij volgens het recht van de sterke werken vallen er iedere keer 1 of meer mensen af. Het gevecht om wat ''te vertellen te hebben'' wordt steeds harder en hopelozer en UITEINDELIJK EEN DOEL OP ZICH!! Ieder heeft een voorbeeld uit zijn eigen leven en of werk en tel dat allemaal maar op dan deugt er niets (op r)echt terwijl de mensen zich allemaal haast lam en WEZENloos werken!!

Zij hebben dus weer waar nodig goede en (op r) echte zin nodig!!!!!!!!!!!

Maar hoe begint de vraag nu toch echt te dringen!!!!!!!!

Nou gewoon, nou ja gewoon, het recht van de zwakke weer langzaamaan en dus nu (op r)echt invoeren.

We zitten midden in de verkiezingen en Ook U denkt nog mee en zal eens sterker dan sterk voor de dag komen om zijn ''partij te spelen'' zoals dat velen deugt doet!

We kunnen in deze tijd wel wat WETENSCHAP gebruiken en zoals ik aangestoken door Einstein en Karl Popper ook in het klein begon met wat moet ik nu en het natuurlijk ook helemaal niet goed wist, zo ben ik bij hen verder gegaan met dat we wel OPGEWEKT aan het werk gaan maar ook recht hebben op ONZE FOUTEN wanneer we het OPNIEUW MOETEN LEREN!!! Als we geen fouten mogen maken kunnen we niet leren. Dan gaat het management er nog een schepje bovenop doen en het nog moeilijker maken en ze denken dat zij het weten maar ze kunnen het gewoon echt niet alleen. En zo is het ook niet bedoeld!!

Ieder moet dus zijn eigen taak weer mogen doen en nu dan (op r)echt. Scheiding maken in waar men geen fouten mag maken en waar wel. Wanneer men het werk moet leren moeten er dus ook SPEELVELDEN komen die heel erg serieus zijn met heel serieuze bevestiging bij iedere stap om te weten wat goed is en wat niet! mensen moeten AANGEMOEDIGD WORDEN WAAR HET GOED GAAT EN GETROOST WAAR ZIJ MOED DREIGEN TE VERLIEZEN. Een coach moet net zoveel leren als de leerling want het moet OP PAS GEMAAKT WORDEN. Maatwerk en dat is voor een coach per iedere leerling dus weer helemaal nieuw. Weg met de hoogMOED EN HET BOVEN MENSEN STAAN EN VRIJSTELLING van hard en nederig oefenwerk!! Iedereen wordt weer gelijk. Allemaal zijn we mensen die niet meer of minder zijn maar die eenvoudig een taak hebben. Politici, politie, zorgmensen, kunstenaars, schrijvers, fabrieksarbeiders, directeuren. Niemand hoeft te denken dat hij een AFgod is want onze tijd heeft een GROOT GOED VOORTGEBRACHT!!

Feitse Boerwinkel heeft ons laten weten met zijn boek Einde of nieuw begin, dat rond de oorlog van 1940-45 er een einde is gekomen aan vrijwel alle overheersing. Religieus, mannelijk/vrouwelijk, blank/zwart enz. Niemand kan meer goed denken de macht in pacht te hebben. Na die tijd is er langzaamaan wel machtstrijd tot op de man in de straat van gekomen. Daar zitten we NU DUS MEE. We balen er met zijn allen van maar laten we de zaak nu eens omdraaien. Laten we nu eens de positieve kant bekijken.

Er zijn dus geen natuurlijke vijandelijke machthebbers meer. Met elkaar hebben we ze weten af te schaffen. Eerst de grondwet en recht van stemmen voor iedereen, de industrialisatie bracht betaalbaar geluk voor iedereen. Marx en Engels losten daarvoor de economische armoede op dat mensen er ook allemaal geld voor te besteden kregen.

De 80ers, een club van schrijvers en kunstenaars van de 19de eeuw gingen samen werken met de politiek om van arbeiders ook mensen te maken die mochten doen en laten wat hunzelf en wie zij verkozen goeddeed.

Wat zij konden kunnen wij ook.

IK WIL DUS VAN HET NADEEL DAT WE GEEN FATSOEN MEER HOEVEN HEBBEN EEN VOORDEEL MAKEN. let op!!!!!!!!!

Als we geen fatsoen meer hoeven hebben mogen we dus weer in alle vrijheid dom zijn als we iets willen doen maar in het geheel niet weten, omdat het nodig is, als we gemeen lijken is dat niet langer meer een probleem op zich omdat we iets doen wat anderen totaal niet begrijpen en u weet dat onbekend onbemind is. We mogen dus weer knalhard iemand dwingen (te kiezen of delen) wat hij niet begrijpt maar waar hij/zij als hij STOMweg doet binnen de kortste keren het grootste plezier in zal hebben. Vraag maar aan de mensen in mijn omgeving die onder dezelfde ONMENSELIJKE DWANG als waar ik onder moest leren wat goed was OOK e.e.a. moesten leren wat GOED VOOR HEN was/is. Zij weten als het goed is dat ik zelf veel tot geheel het nakijken had. (Machtstrijd ofwel het recht van de sterke kost iedereen veel geluk. Wie de machtstrijd op wil lossen kost het alles) Zo was er voor mij was er niet veel geluk te halen maar dat willen heb ik ook gelukkig afgeleerd. Ik wil alleen maar delen en samenwerken om sneller geluk voor iedereen te vinden. DAT IS GELUK(kig zijn.) (Dat kan alleen via het recht van de zwakke.) 

Zoals ook vandaag. Enige maanden geleden moest ik echt en echt naar een dokter of wat want mijn gezondheid was werkelijk schrikbarend slecht tot slechter. Logisch want ik buit mijzelf uit tot op het bot. Wat ik wil kan niet heeft men mij in alle toonaarden laten weten maar ik gaf/geef nooit op.

Eerst ging ik schrijven en de mensen begrepen mij wat meer, toen uitbeelden en toen gingen ze het af en toe nog enige tijd met mij uithouden ook. Nu ben ik zo ervaren in hoe ik mensen tot van alles kan zetten waar zij in werkelijkheid naar verlangen dat de mensen het in ieder geval beter leren EIGEN MAKEN. Dat zij mij nog niet zo ''bedanken'' snap ik wel want zij hebben het nog altijd vreselijk druk met bevatten WAAROM ALLEMAAL EN DAT HET HELEMAAL ZO GEK NIET IS en hoe ze het nu ZELF anders doen. Ze lijken het beter te doen maar voelen zich niet beter. Nee want het moet de mensen tot zover eigen gaan worden dat zij naar ''goddelijk'' geluk hun ''schuldgevoelens'' en angsten zien verdwijnen die mensen elkaar allemaal zo broodnodig inpeperen. Dat is helaas nodig omdat de natuurlijke machthebbers niet alleen heersten, wat natuurlijk niet fijn was maar tegelijk ook best goed werk deden. Zij dachten voor ons maar dat had een prijs maar toch ook een noodzaak die nu dus weg is. Het kind ging met het badwater weg. Iedereen moet het zelf uitzoeken. Nou dat gebeurt ook.

Let op!

Ik belde met vragen naar mijn zorgverzekeraar en zou teruggebeld worden door een zorgmanager die mij werd toegewezen. Oke?!? Zij bleek mij van alles voor te stellen maar bleef aandringen voor het Dermis Centrum in Utrecht waar ik op allergie getest zou worden. Nou ja, dan vraag ik je, dacht ik. Kan niet waar zijn want, bla, bla, bla...

Goed uiteindelijk daar terecht gekomen met mijn vragen. Daar schrok men en ging er eens goed voor zitten. Maar net zo snel als de schrik opkwam kwamen de oplossingen ook en het is echt niet direct ongezellig om daar te komen. Ofwel als mens mag je bij deze beste mensen van het Allergiecentrum er gewoon zijn. Ook ik met al mijn ''indianenverhalen'' zoals ze natuurlijk in eerste  instantie nog altijd wel weer overkomen. Steeds weer kon ik ze even kwijt en dan speelden zij er met terzake en of vrolijk daadkracht op in.

Twee keer dokter en de conclusie. Een keer dietiste met een zeer overzichtelijk scala aan voedingsadviezen voor mijn vele verboden en of af te raden voedsel(verwerkingen) die een tweede uur vroegen. Thuisgekomen bezag ik het grote programma waarna ik nog een voorstel kreeg om het op mijn situatie toegespitst kreeg. Ja natuurlijk en dan dus nog een keer een uur voor mijn verzekeraar maar dan weet ik inmiddels wel dat ik als ik mijn best doe wel van al mijn klachten af kan komen die ik krijg als ik in mijn gebruikelijke visieuze circel beland door een samenkomen van veel verboden en of afradingen in mijn voedsel.

Natuurlijk mijn bewondering voor de werkwijze van dit centrum getoond alsof het de gewoonste (en dat is het) maar later ook de zorgmanager van IZZ gebeld waar ik verzekerd ben van geweldige zorg en contact mee heb alsof het eigen is voor dat moment.

Zij zal natuurlijk nu met grotere zekerheid mensen doorverwijzen als de huisarts het niet alleen meer weet door simpel tijdgebrek. En waarom zouden we niet met zijn allen meedenken in alles. Hebben we gelijk geen tijd meer om te zeuren en is iedereen blij met een gelukkig contact.

Zo ook het Dermis Centrum nog opgebeld om contact op te nemen met de zorgmanager van IZZ omdat zij goed bezig is om haar verantwoording en of mandaad met bijgeleverde bevoegdheden in te zetten voor ons.

De man op en in de straat wil ik vragen. Zet je onnodige en valse angsten als schaamte voor schade en schande overboord want dat is niet meer nodig.

Wij mogen ons onfatsoendelijk gedragen als dat niet anders kan en mogen in alle respect iedereen op iedere werkplek op gaan bellen met onze dankbaarheid en doodgewoon tijd vragen voor overleg waar wij ons geinspireerd weten met wat een ander (op r)echt begon of nog niet weet!!!!

Echt deze tijd vraagt om VERANTWOORDING VOOR IEDEREEN en geeft BEVOEGDHEDEN AAN IEDEREEN. Managers en allen die zich boven ons wanen zullen we zeggen: GEZAG WAT NIET ECHT IS GELOVEN WE NIET. MACHT ZONDER MEERWAARDE ACCEPTEREN WE NIET WANT DAT IS UIT DE MODE.

Laat zien dat het (op r)echt is of we nemen de zaak over! Hoe u ook dreigt en doet. We kiezen u dan niet meer want onze maatschappij is een democratie.

WIJ HEBBEN OOK WAT TE VERTELLEN EN DAT WILLEN WE MET ELKAAR WETEN OOK!

ZEGT DEZE OPROEP TOT REVOLUTIE(deze revolutie behelst niet een omwenteling in 1 keer maar stap voor stap een heel leven van mensen lang. Het wordt een manier van leven in steeds 1 stap omdat stilstand achteruitgang is en we het leven met zijn allen in stand moeten leren houden. Daar is kennis voor nodig en bijgaande inzet) VOORT!!!!!!

Zwolle, 2 juni 2010, Trudy

Initiatie

Tot mijn geluk viel mijn oog op een stel die mij tot in de puntjes de jaren 50waarden in opperste tevredenheid toonden.

Twee uiterst degelijke en uitermate geautileerde ofwel van alle gemakken voorziene fietsen werden tegen het hek geplaatst. Dat ging dus niet zomaar en het was ook helemaal volgens het aloude rolmodel.

De man die alle tijd kreeg van de vrouw haalde hangslot na hangslot uit de fietstassen nadat de fietsen met pas- en meetwerk werden neergezet. Voor mij natuurlijk wel weer even een update hoe het gewone leven ook al weer was. De vrouw genoot zichtbaar van dit prachtig theater en ik ook.

Nadat de klus in grote eenvoud en alle rust was geklaard kwam de vrouw tot haar bestemming en kreeg de kleding van de man alle aandacht die er nog denkbaar was. Ik zou zeggen: zijn er nog wensen dan? Maar goed voor de initiatie ofwel het verrukkelijk op elkaar ingespeeld raken zodat de twee als stel het feestgewoel van de hemelvaart weten te genieten is er wel wat nodig! Ik was in die bepaalde zin jaloers en wilde ze wel binnenhalen maar wachtte af of zij een goede zin in een bezoek aan mijn atelier hadden. De vrouw deed een paar aarzelende stappen mijn richting uit en tastte af. Mogelijk werden er woorden voor uitgegeven maar al snel ging het stel het hek om en weg waren ze..

Het is donderdag de 13de mei en lang geen gek goed begin van mijn dag in mijn nog altijd grotendeels eenzame zelfopgelegde opsluiting.

Gezellig winkelen bij de Jumbo!