Op deze 13de nodig ik wie wil uit om hier testresultaten te plaatsen die men wil inzetten voor deze manier van werkelijk leven die ik geen mens wil onthouden maar ja persoonlijk heb ik een ernstig gebrek aan tijd en alle eerste levensbehoeften dus zal ik e.e.a. natuurlijk voor blijven leven maar met mijn eigen testresultaten blijven sturen en of bevestigen. Delen is voor mij een groot geluk dus die momenten zijn natuurlijk steeds meer een lichtend licht voor mij en wie mee kan..

Het enige dat nodig is is lef en ruimte voor draagkracht. Draagkracht kun je in jezelf kwijt als je alle valse schaamte over boord leert zetten en menselijke liefde meer en meer gaat begrijpen.

Zet hem op! (op zijn Nederlands)

Trudy, Zwolle, 13 mei 2010

9 oktober ga ik mijn tentoonstelling in de residentie Lindenhof aan de Zilverlindendreef 21, 2950 Kapellen in Belgie inrichten. Deze zal duren tot eind december. Door omstandigheden zal deze tentoonstelling niet officieel geopend worden maar dat hoop ik later wanneer ik werken van mijn 3-jarig project met de drie manifesten: De Gedicideerde mens en de Goedgelovige, Iedere wij vraagt een inter esse van allebei en Als je kunt doceren ben je vrij, ga  exposeren.

Op dit moment ben ik bezig met het werk: In een band moet lucht zitten. Ik dacht nog de titel te veranderen in de meer pakkende variant: Een band moet op spanning blijven, maar dat kan ik toch niet in mijn werk uitbeelden en de eerstgenoemde titel is wel net zo belangrijk maar dan weer op een andere manier.

Het werk: (op r)Echte maatjes maken de band vierkant rond, ligt half af met de vraag of ik de ene dan wel de andere kant uit zal gaan met de verwerking. Ik laat de tijd deze vraag oplossen en verheug mij ondertussen met de toch nog toe onbeperkte ruimte die ik niet alleen heb om werk te laten rijpen maar ook om al mijn rommel overhoop te trekken en zo regelmatig bewust te worden en blijven van wat ik nog aan materie te verwerken heb. Emotioneel werk ik net zo. Mijn rommel in mijn atelier schrikt mensen die mij niet (genoeg) kennen af en zo ook wat het emotionele waar ik nog geen raad voor weet.  Zodra het een plek krijg en de opluchting zich weer af gaat tekenen en er ruimte is voor meer vrij- en blijheid kan ik mensen weer dichterbij laten en krijgen. Het grappige is dat mijn werk in feite tekenend is voor mijn innerlijk.

Beide heb ik groot opgezet. Ik ben een macrodenker. Dat betekent! Ik begin met een doel te kiezen en ga daarvoor. Dan komt er veel bij kijken en ga ik plannen. Wat wil ik? Wat moet ik? Hoe moet dat? Wat kan ik laten? Wat moet eerst? Hoe krijg ik mensen die ik nodig heb mee? Hoe is die samenwerking? Op recht en of werken mensen anders? Op recht werken is net zoiets als hoe de groene partijen en hun programma's werken. Ze houden veel economies handelen tegen als het milieu en of andere hogere doelen schaadt. Gaan we helemaal op die tour zal de maatschappij verzanden in een woestijn. Gaan we op een hard zakelijke tour dan zal dat uitdraaien op een dictatuur! Tussen dit WIT en ZWART wat we beiden niet moeten willen is er het OVERLEG!

Overleg op zich kan mensen verblijden omdat je dan ook merkt w Maar je voor leeft! Het werk is het genot! Maar om het leuk te houden moeten alle mensen ook oprecht mee kunnen doen. Dan is oprechtheid dus een soort voertuig om met elkaar ergens waar we blij blijven uit kunnen komen.

Idealisten en realisten vinden elkaar in een democratie. Met deze uitspraak maak ik in feite de circel weer rond naar mijn alternatieve titel: Een band moet op spanning blijven. De maar daarop is: In een band moet lucht zitten. Die lucht moet de ruimte tot rijpen zijn lijkt mij!

Beste mensen,

Dank voor de fijne en meestal intense belangstelling die jullie met mij deelden op mijn open dag. Volgend jaar zal ik een dag buiten het ZWart-festival om doen of zorgen dat ik in het programma sta. Het was stiller bij mij en ook op straat was nauwelijks verkeer. Het festival was echter druk bezocht. Wat ik vrijdag deed. Toch heb ik zelf genoten omdat er wel mensen weggingen zonder contact maar ook veel met wat meer idee van wat mijn drijfveer is. Ik voelde ook dat mensen al mee kunnen komen in mijn plannen.

Dank allemaal en tot ziens of wat,

Trudy

Maandagmorgen en laatste hand aan mijn pr voor zaterdag. Lijst met wat ik nog moet doen voor en op die dag. Boodschappenlijst en nu uitvoeren maar.

Het voelt min of meer als in een vacuum terwijl het alleen een open dag is. Toch is het gezellig als alles feestelijk is en de mensen ontspannen zich open kunnen stellen voor wat ik bedoel in wat ik zo nodig uiten wil. De verrassing van de spontane 'antwoorden'.

Inter Esse, ik mag het van een vriend eigenlijk niet los schrijven maar zo kan ik beter vertellen dat we met een tussen bestaan elkaar kunnen binden (bruggen bouwen) over leegtes (kloven) heen.

Tot dan of wat,

Trudy

Vandaag met twee mensen gebrainstormd over mijn derde manifest. Ik ben met een onderzoek bezig naar hoe mensen te vreden met elkaar samen kunnen leven. Niet iedereen wil dat. Er zijn ook mensen die varen wel bij verdeel- en heers dus politiek. Welbewust of onbewust. Politiek is in feite iets wat bewust is en mensen moeten toch altijd wel nadenken over het zich dagelijks staande houden.

Mijn bewust open zijn verwondert mensen en zaterdagavond hoorde ik iemand zeggen dat je dan virussen oploopt. Ja dat klopt maar ik wil zover komen dat ik een programma heb wat ik redelijk virusvrij kan houden door de noodzaak ervoor op te heffen in mijn omstandigheden. Met elkaar een cultuur van vrede opbouwen waar de verveling ook weer geen spelbreker zal zijn. Langzaam groeien in goede voorwaarde voor iedereen die zich verbonden wil weten.

Ineens dacht ik dat mijn doel in mijn filosofie: ALS IK KAN DOCEREN DAN BEN IK VRIJ, ook de afronding van dit onderzoek kan zijn waarna ik voor mijn filosofie mogelijk een volgend doel kan stellen en zo ook echt levendig in mijn filosofie ontwikkelen.

      -  C o n c e p t -

Manifest voor 20010/2011:

Iedere wij vraagt een inter esse van alle bei.

Interesse betekent tussenbestaan. We moeten onszelf met regelmaat bezig houden met ontwikkelen naar elkaar toe zodat we het goed kunnen vinden met elkaar.  Dat geeft zelfverzekerheid dat geluk te maken is..

1. Op rechte maatjes maken de aansluiting vierkant rond!

2. Een relatie die niet rond komt gaat uit zijn verband..

3. Een goede maar ongemakkelijke boodschap heeft tijd nodig

4. Kracht met macht bedwingen brengt geen oplossing

5. Bodemloze verlangens putten je vol-ledig uit

6. Rijkdom is ouders in jezelf verenigd weten

7. Een zondebok draagt last voor wie niet buigen wil

8. Waar redelijkheid ontbreekt is geluk geen gewoonterecht

Redelijkheid heeft meerwaarde boven waarheid.

9. Man keert

Wanneer mensen niet willen delen in zowel het goede als ook de voor de hand liggende vraagstukken zal er van alles gaan mankeren in het dagelijks leven.

Man betekent mens.

10. Levensritme

Om gelukkig te zijn heb je net als muziek verschillende ritmes nodig en ook korte, lange, harde en zachte noten.

Een opmaat tot dit denken kan veel goed maken.

Zwolle, 24 mei 2009, Trudy Duits

Net terug van de opening van de tentoonstelling: An other day at office, van het kunstenaarscollectief aan de Blaloweg 2. Heerlijk om hetgeen ons beweegt (mooi werk! heb al wel gereageerd..) als mens even te delen. Even weer weten dat menszijn heerlijk is voor we ons weer op onze inter(tussen)esse(bestaan) storten om zo uit te kijken naar een volgend interessant samenzijn. Anniek ik heb je niet gezien! Kreeg je uitnodiging via Giselle. Ben zit je daar?

Zo tot een afstand van mijzelf en mijn eigen belangstelling naar: De gedecideerde mens en de goedgelovige, gebracht omdat ik weer daar heerlijk met andermens ogen, die van bv. Mattijs, Ferry?, gekeken.

Jeetje, zie je wel, er komt zoals ik zei, nog altijd net niet genoeg buiten mijn eigen opspelende gevoelens in! Daardoor ben ik nu dan eindelijk gekomen tot een eerste conclusie voor mijn tentoonsteling: De gedecideerde mens en de goedgelovige, zie de welkomstpagina:

Wij mensen verschillen niet zo veel van elkaar maar de dagelijks (op)spelende onoverkomelijkheden kunnen ons voor goed (gehouden) soms danig een finale hoek indrijven. Wie zich daar gevangen laat houden (isoleren voor wat voor een doel dan ook) dreigt een karakatuur te worden van eigen beweegredenen.

De enige ontsnapping mijns inziens is levendig - Trail and Error! Leef en durf fouten maken- (mee)delen van wat je beweegt omdat datgene m.i. het hoogst haalbare goed is.

Wie gaat mee?

Zoals ik nu mijn atelier aan het opruimen ben lijk ik ook echt mijn emoties aan het opruimen te zijn. Ik ben daar in aanloop al vele jaren mee bezig en stak ze ook in mijn werk maar ik lijk wat meer te weten wat ik wil. Ook in mijn contacten komt het nog steeds min of meer naar voren. Als kunstenaar ben je veel alleen aan het werk en nu ik dan meest van mijn tijd op mijn atelier ben krijg ik ook overzicht.

Nadat ik zo doordenderde om mijn nieuwe lijn neer te zetten overzie ik nu hoeveel rommel er ophoopte. Al mijn afvalmateriaal lag op verschillende plekken uitgespreid om te kijken wat ik zou gaan gebruiken. Soms doe ik dat zo  jarenlang en weet ik niet wat ik er mee moet doen en dan ineens zie ik wat ik er mee kan. Dan nog is er onzekerheid en ervaring nodig die ik aan het opdoen ben.

Wat ik in de winter ga doen is mijn website organiseren en de verdere administratieve organisatie opzetten. Er is van alles in ontwikkeling maar echt richting ga ik nog niet.

Door allerlei veranderingen, persoonlijk en economisch heb ik gekozen voor een open dag op zaterdag 27 juni in tegenstelling tot vorig jaar de opening van een tentoonstelling. Ik heb dit keer minder voorbereidingstijd gehad en omdat ik nu werk in het Hampshirehotel heb ga ik aan het werk om daar en op de andere tentoonstellingen de gelegenheid te gaan geven voor bezichtiging van mijn werk.

Na enige tijd mijn denkwereld op mijn welkomstpagina te hebben en weer actief met mijn weblog bezig ga ik open voor reacties uit publiek!

Gedachten delen is niet hetzelfde als afspraken maken. Die volgen uiteraard geheel vanzelf als je (h)eerlijk deelt! Het is in feite 'luchtfietsen' totdat je dus echt 'fietsen' leert.

Wie durft mee te doen? Ik zal steeds weer erbij nadenken dat ikzelf dit nu al zo'n 15 jaar met heel erg veel mensen doe en dat je eerst niet goed weet waar je moet beginnen. Nou zou ik zeggen: begin! Zoals ik ook op mijn schildersvakantie moest leren om gewoon te beginnen. Ik kon het niet en ik wist het niet en deed het niet! Toen ik begon stopte ik niet meer en inmiddels ben ik al heel erg ervaren maar nog leer ik iedere dag zou ik bijna zeggen! Harde lessen soms maar ik wil ze toch niet missen. Zo ook met mijn openheid. Je gaat door alle soorten angsten ofwel twijfels heen maar wel tergend langzaam gaat er een besef groeien van hier wil ik niet meer vanaf. Ik heb ook veel mensen om mij heen die steeds weer bereid zijn te delen als ik kom. Inmiddels heb IK geleerd te wachten tot zij komen. Ik heb zo'n grote stroom mensen voorbij zien gaan waar ik geen blijvende verantwoordelijkheid voor had. Dat was in mijn 5 bewuste jaren productiewerk. Het was van de metaalfabriek waar ik airbags maakte tot en met de kippenfabriek waar ik bakjes voor AH vulde en het kippenvlees van vet verloste. Heerlijk daar, je probeert wat en al slaat het nergens op, de mensen nemen het je niet kwalijk of ze zijn de volgende dag verdwenen. Het zijn mijn jaren geweest dat ik mijn persoonlijkheid heb kunnen uitontwikkelen tot een draagvlak waar ik alleen durf te zijn en dan zeker genoeg blijf om uit te dragen en te beelden wat ik ondervind!!! Heerlijk dat er mensen zijn die er in geloven al doen ze dat niet met grote woorden omdat dat van mij ook helemaal niet hoeft. Zo laat ik hun de energie om er echt mee bezig te zijn.

Dus wie wil deze luchtfietstour sponseren met een inzet voor het goede doel: Open zijn voor elkaar om zo met elkaar jezelf zeker te zijn!